"bir şarkının hatırlattığı şey ne kadar derin,anlam yüklü olabilir?saniyeler boyunca onun kalp çarpıtan melodilerinde dolaşan,kendini kim bilir hangi ışıklı tünelden geçermişçesine hisseden...küçük hafıza oyunlarıyla ayakta kalmaya çalışan...bir anın peşi sıra sürüklenip,belki de geçmişin o rahat uykusunda kalmayı hak eden yorgun anılarının kapısını açan bizler...evet onlar bizleriz.."

böyle demişti biri bir zamanlar. bunları demişti, ben okumuştum sonra. okumuş, bir daha okumuştum hatta sonra. içimde biri bunları bir zamanlar yazmış, sonra bazı anlar raftan indirip kendimi hatırlayabilmem için kenara koymuştu. iyi ki koymuştu. görünüşe bakılırsa, döneceğim en güçlü referans noktalarından biri olarak kalmış bu cümleler.

bazen bazı şarkılardaki objeleri kendi hayatımıza göre yorumlamalıyız; kadınlar erkek, uzak diyarlar türkiye olmalı ne bileyim.
bunu yapmalı, bulduğumuz tada sıkıca tutunmalı, gözyaşlarımızı biriktirip aslında hissedebildiğimiz için bir yandan da mutlu olmalıyız. hayır depresif değilim, yani hayır o kadar değil, bir yandan da mutluyum ki içimde büyük bir potansiyel var. sarıyer'e kadar yürüyebilirim istesem. fakat bir yandan da akciğerlerim ağzımdan fırlayacakmış gibi şiddetli küfürler etmek, tokatlar atmak istiyorum. sanırım böyle bir şey.

evet.